|
بسم الله الرحمن الرحیم
بـــا مــولانـــا
قسمت
اول
مثنوی
مـــــــا دکان وحدت است غیر واحد هرچه بینی آن بت
است
حاصل آنكه بعقيدهء صوفي منبع
معرفت واقعي قلب پاك است و بس ، و معني واقعي ( من عرف نفسه فقد
عرف رَبّه ) را همين ميدانند و ميگويند قلب انسان آيينه ايست كه
جميع صفات الهي بايد در آن جلوه گر شود، اگر چنين نيست بواسطهء
آلودگي آيينه است و بايد كوشيد تا زنگ و غبار آن برود چنانكه
مولانا ميفرمايد :
آيينه
ات داني چرا غمــــاز نيست
زانكه
زنگار از رخش ممتاز نيست
رو تو زنگار از رخ خود
پاك كن بعــد از آن آن نور را ادراك كن
ادامه....
****************
چون برسی به کوی
ماخامشی است خوی مــا
زان که ز گفت و گوی
ما گرد و غبار می رسد
چـون گهـر در بحـر
گويــد "بحـر کو؟" .. وآن خيـال چـون صـدف ديـوار او
گفتـن آن
"کو؟" حجابـش مي شــــود .. ابـــــر تــاب آفـتـابـــش می
شــــود
تو ببند آن
چشم و خود تســـــــليم کن .. خويشتن بينی در آن شـــــهر
کهن
|
